HOMMAGE AAN DE SIGAAR
Vredestichter sinds de Maya’s
Terwijl overheden wereldwijd jacht maken op de roker met steeds scherpere anti-rookcampagnes, stelt cultuurfilosoof en regeneratief missionaris Cor een even confronterende als historische vraag:
”Wat als de sigaar niet onze vijand is, maar juist de sleutel tot wereldvrede?”
Een pleidooi voor onthaasting, diplomatie in een cirkel en de herwaardering van een eeuwenoud ritueel.
Bron: Cor Denneman Heilscher

Wie de geschiedenisboeken openslaat, stuit al snel op een wrange paradox. Onze moderne overheden zetten alles op alles om de burger te beschermen tegen de gevaren van tabak. Kunstig gemaakte en geurig riekende cederhouten sigarenkisten worden ontsierd en voorzien van afschrikwekkende foto’s en de rookruimtes verdwijnen in rap tempo.
Maar diezelfde overheden die waken over onze longen, sturen tegelijkertijd legers aan, hogen defensiebudgetten op en riskeren geopolitieke conflicten die in de afgelopen eeuwen niet miljoenen, maar honderden miljoenen levens hebben gekost.
Is de sigaar werkelijk het grootste gevaar voor onze gezondheid, of zijn dat de overhaaste, agressieve beslissingen van wereldleiders die de rust zijn verloren?

Het geheim van de Sikar
Voor de oorsprong van de sigaar moeten we terug naar de bakermat van de tabakscultuur: de beschaving van de Maya’s. Ons woord ‘sigaar’ stamt immers rechtstreeks af van het Maya-woord Sikar — het roken van opgerolde tabaksbladeren. Voor de Maya’s was tabak geen consumptieproduct voor de snelle kick, maar een heilig, spiritueel instrument. Wanneer er spanningen of dreigende oorlogen ontstonden tussen verschillende stammen, renden de Maya’s niet direct naar de wapens. Men nam de tijd. De stamoudsten en opperhoofden met hun sjamanen kwamen bijeen, namen plaats in een cirkel rond het houtvuur en staken gezamenlijk een Sikar aan.
In die cirkel bestond geen haast. Wie een sigaar rookt, kan immers niet rennen. Het dwingt tot vertraging, tot diepe ademhaling en tot luisteren. In alle rust en ruimte werden de problemen besproken. De rook steeg op naar de goden en nam de vijandelijkheid mee. Vrijwel altijd werden de conflicten opgelost voor het vuur gedoofd was. De oorlog was afgewend.

De cirkel van de macht versus de cirkel van de rust
Cor pleit al tientallen jaren voor de terugkeer van deze gepaste filosofie. Zijn visie snijdt hout in een tijd waarin de wereldpolitiek hyperactief en gepolariseerd is.
Moderne diplomatie vindt vaak plaats onder hoogspanning, in kille vergaderkamers, gedreven door strakke schema’s en directe media-aandacht. Er is geen ruimte meer om ‘uit te zoomen’.
Stel dat de huidige regeringsleiders de vermaledijde anti-rookdogma’s eens even opzij zouden zetten. Stel dat zij, net als de Maya-opperhoofden, in een cirkel rond het vuur zouden gaan zitten met een hoogwaardige sigaar.
Het ritueel dwingt hen om urenlang in dezelfde ruimte te verblijven, de tijd te nemen en de mens achter de tegenstander te zien.
De geschiedenis leert ons dat het delen van tabak — denk ook aan de Noord-Amerikaanse vredespijp — een universeel symbool van verbroedering is. Het is een vreedzaam alternatief voor de diplomatieke loopgravenoorlogen van nu.

Een visuele ode aan de vrede
Om deze boodschap kracht bij te zetten, is er een veelzeggende sigarenkist ontworpen. Het toont een statig Maya-opperhoofd, genietend van een sigaar, met op de achtergrond de universele vredesduif.
Daaromheen prijkt de pakkende, historische waarheid: ‘Hommage aan de sigaar, vredestichter sinds Maya’s.’
Dit beeld, ondersteund door een rijke verzameling fotomateriaal van historische rookrituelen, herinnert ons eraan dat ware gezondheid en veiligheid niet alleen gaan over wat we inademen, maar vooral over hoe we met elkaar omgaan. Als de sigaar de kracht heeft om de geest te kalmeren en de dialoog te openen, dan is het geen gevaar voor de samenleving, maar een zegen en een momentum voor de vrede.
Laat de wereldleiders de cirkel herstellen. Laat hen de sigaar aansteken, en de wapens neerleggen.
