Roemenië, het land van Dracula

Opnieuw leren kijken naar wat naast ons leeft

Roemenië herbergt een van de meest uitgestrekte en relatief ongerepte natuurgebieden van Europa. Vooral de Karpaten vormen een uitzonderlijk landschap, waar uitgestrekte bossen, bergweiden en valleien ruimte bieden aan soorten die elders in Europa sterk zijn teruggedrongen. Bruine beer, wolf en lynx komen er nog in aanzienlijke aantallen voor, naast onder meer everzwijn, edelhert en gems. Deze publicatie schetst Roemenië als een land waar de dualiteit tussen menselijke leefwereld en wilde natuur en de dieren die erin leven, nog opvallend voelbaar is.

Een belangrijk deel van het artikel (JAGEN – februari-maart 2017) gaat over de jacht. De Karpaten zijn al eeuwenlang een jachtgebied en ook vandaag trekken jagers uit binnen- en buitenland richting Roemenië. Tegelijk laat het verhaal zien hoe ingewikkeld de verhouding tussen jacht, natuurbeheer en natuurbescherming kan zijn. De aanwezigheid van grote carnivoren maakt duidelijk dat het hier niet alleen gaat over het beheren van wildpopulaties, maar ook over de vraag:

Hoeveel ruimte willen we in Europa nog overlaten aan echte wildernis?

Die vraag is voor Cycle4.live minstens zo interessant als de jacht zelf. Wie zich langzaam door een landschap beweegt – te voet of met de fiets – kijkt anders naar zijn omgeving dan wie er met grote snelheid doorheen trekt. Een bergketen, bos of vallei wordt dan niet alleen een decor, maar een levend systeem waarin dieren, planten, water, bodem en mensen met elkaar verbonden zijn.

De Karpaten vormen daarmee een mooi voorbeeld van wat Cycle4.live onder verbondenheid, regeneratie en veerkracht verstaat. De terugkeer of het behoud van grote wilde dieren is immers nooit een geïsoleerd verhaal. Het raakt aan landgebruik, landbouw, toerisme, lokale gemeenschappen, economie, biodiversiteit en de manier waarop mensen omgaan met hun omgeving.

De publicatie dateert uit 2017 en is dus geen actuele inventaris van de Roemeense natuur. Haar waarde ligt vooral in het beeld dat ze geeft van een Europees landschap waar wilde natuur nog op grote schaal aanwezig is. Dat maakt Roemenië interessant voor iedereen die wil nadenken over de vraag hoe we ons opnieuw kunnen verhouden tot natuur die niet volledig naar de mensenhand is gezet maar waar biodiversiteit nog speelruimte krijgt.

Misschien begint regeneratie wel daar: niet bij het beheersen van de natuur,
maar bij het opnieuw leren kijken naar wat er rondom ons leeft.

Scroll naar boven