In de slipstream van de ‘vrije doorstroom’

Je kent het wel: je trapt stevig door op een prachtig stuk fietspad. De wind in de rug, de ketting strak gespannen. En dan, net na de bocht, botst je blik op een gloednieuw distributiecentrum van dertien voetbalvelden groot. Aan de gevel hangt een gigantisch spandoek: ‘Hier bouwen wij aan de logistieke synergie van morgen.”‘ Je zucht. In de bestuurskamers waar dit soort kolossen worden goedgekeurd, valt gegarandeerd om de haverklap de populairste kantoorkreet van de eenentwintigste eeuw:

‘We moeten dit even parkeren.’

Voor wie niet dagelijks in een vergaderzaal met een whiteboard zit: ‘We moeten dit even parkeren‘ is hét eufemisme voor ‘Ik vind je idee vreselijk, ik wil er nu niet naar luisteren, en hopelijk vergeet je het tegen volgende week.‘ Het is de verbale bezemwagen van de bedrijfswereld. Een handige truc om lastige dossiers — zoals duurzaamheid, leefbaarheid of ruimtelijke ordening — vriendelijk in een donker hoekje te duwen tot het stof erop neerdwarrelt.

Als fietser krijg je bij die uitdrukking spontaan een acute vorm van jeuk. Want terwijl de heren en dames in maatpak hun verantwoordelijkheid parkeren, sta jij langs de weg te koekeloeren omdat er géén fatsoenlijke plek is om je stalen ros te stallen.

Kom je aan bij dat prachtig herbestemde industriepark of die hippe pop-up bar langs de fietssnelweg? Succes. Je mag je e-bike van een paar duizend euro proberen te balanceren tegen een wankel dranghek of een scheve verlichtingspaal. Er zijn drie megahallen voor e-commerce pakketjes, een laadkade voor twintig vrachtwagens, en een zee van asfalt voor bedrijfswagens. Maar een degelijke, overdekte fietsbeugel waar je je fiets met een gerust hart aan kunt vergrendelen? Ho maar.

Fietserswijsheid

Dus, beste projectontwikkelaars en stedenbouwkundigen, de volgende keer dat er tijdens een brainstormsessie over een nieuwe reconversiesite wordt geroepen: ‘We moeten dit even parkeren‘, neem dat dan eens letterlijk. Parkeer niet het dossier, maar parkeer de fiets. Bouw eens een deftige fietshub in plaats van de zoveelste grijze doos. Want een samenleving die wel haar ambities parkeert maar niet haar fietsen, fietst gegarandeerd recht naar een doodlopende straat.

Scroll naar boven