Het grote boek van levenskunst

Anselm Grün

We zijn geneigd om van het leven een project te maken. We willen vooruit, beter worden, meer bereiken en liefst ook nog gelukkig zijn. Maar misschien begint levenskunst wel ergens anders: bij het vermogen om werkelijk aanwezig te zijn in wat zich aandient.

In Het grote boek van levenskunst onderzoekt de Duitse benedictijn Anselm Grün wat het betekent om goed te leven. Volgens Grün is levenskunst geen talent dat je hebt of niet hebt. Je kunt het leren. Het gaat om jezelf leren kennen, goed voor jezelf zorgen, betekenis vinden in wat je doet en ruimte maken voor vreugde.

Grün schrijft over werk en relaties, over verlangen en verandering, over zorgen loslaten en over de kunst om eenvoudig te leven. Opvallend is hoe vaak zijn boodschap neerkomt op hetzelfde: minder vasthouden, meer ervaren. Niet voortdurend proberen het leven naar je hand te zetten, maar leren luisteren naar wat het leven je vertelt.

Accepteer je eigen feilbaarheid.

Echte levenskunst begint met barmhartigheid voor jezelf. Je hoeft geen perfecte held te zijn. Wanneer je je eigen zwakheden erkent, vind je meer rust.

Onthaasten en ‘Kairos’

Grün waarschuwt voor de dictatuur van de klok (Chronos). Hij pleit voor Kairos: het leren ervaren en benutten van het juiste, kwalitatieve moment. In navolging van de klassieke Griekse traditie en de Bijbel, maakt hij een scherp onderscheid tussen twee manieren om met tijd om te gaan:

Kairos: het gunstige, welkome ogenblik. Het is de tijd die aangenaam en vervuld is. In Kairos-tijd vergeet je de klok en sta je open voor inspiratie, rust en een diepere werkelijkheid.

Chronos: de kwantitatieve, meetbare kloktijd (seconden, minuten, deadlines en agenda’s). Volgens Grün kan Chronos een ware tiran worden als we ons slaafs onderwerpen aan een gejaagd Westers time-management. Deze tijd ‘eet ons op’.

Waarom LEESVOER voor Cycle4.live?

Fietsen kan een oefening in levenskunst worden. Op de fiets ontdek je dat vooruitgaan niet hetzelfde is als zo snel mogelijk ergens aankomen. Je voelt het ritme van je benen, merkt dat de wind verandert, ziet het landschap voorbijschuiven. Soms moet je versnellen, soms vertragen. En soms is het verstandig om gewoon even stil te staan. Levenskunst zit misschien precies in die beweging tussen doorgaan en loslaten, inspanning en rust, richting kiezen en ruimte laten.

Het grote boek van levenskunst is daardoor geen boek dat je per se van begin tot einde hoeft te lezen. Het nodigt eerder uit om af en toe een bladzijde open te slaan en een gedachte mee te nemen onderweg. Zoals een goede fietstocht niet alleen gaat over de bestemming, maar ook over wat en wie je op je pad tegenkomt.

Scroll naar boven